Despedimos a D. Xesús Mato

   O pasado 13 de febreiro finou D. Xesús Mato. Crego, musicólogo, investigador e compilador musical, compositor, director e creador de coros, fundador de Fuxan os Ventos e Auxilia, Medalla Castelao por petición popular... e, por enriba de todo, un home galego bo e xeneroso con todo aquel que se lle cruzaba no camiño.

   Non imos repetir aquí as iniciativas e logros do Padre Mato nin os merecidos recoñecementos que lle foron concedidos, pois figuran perfectamente detallados na ligazón de máis arriba, pero deterémonos un momento como membros do Orfeón Lucense, coro que dirixiu.

   Na vida e desenvolvemento das agrupacións corais hai etapas críticas por diversas razóns. O Orfeón non foi alleo a esta situación e alí estivo D. Xesús para dirixilo durante un tempo e comunicarlle o dinamismo e entusiasmo que sempre o caracterizaron. Na actualidade era o director emérito da coral.

   A cerimonia organizada para despedilo deu comezo coa entrada do cadaleito na igrexa parroquial de San Nicolás de Portomarín aos acordes da Marcha Solemne do Antigo Reino de Galicia interpretada por Xosé Luís Foxo á gaita galega, tras o cal deu comezo a misa de funeral,

   O Orfeón estivo presente nas exequias do seu director emérito, como non podía ser doutro xeito, cantando as seguintes pezas do repertorio:

   - Eu creo en Ti, Señor. L. Mason.

   - Deus do Universo. L. Olano.

   - Santo. Misa Galega. J. Castiñeira-

   - Ven, Señor, ás nosas almas. L. Olano.

   No transcurso da liturxia, presidida polo prelado da diócese e concelebrada por máis dunha trintena de sacerdotes, tomou a palabra o bispo D. Alfonso Carrasco Rouco; o presidente do Orfeón Lucense e amigo do finado, Xulio Xiz Ramil; e Ismael e Eva Mato, sobriños de D. Xesús. Todos eles glosaron a figura do Padre Mato desde a perspectiva que lles dá a relación que mantiveron con el en vida, confluíndo no irrepetible da súa personalidade e bonhomía.

   Ao finalizar a misa o Orfeón saiu ao exterior do templo e situosuse en lugar preferente para adicarlle Compañeira de Xosé Luís Rivas Cruz (Mini) e harmonizacion de Xulio Domínguez, que no seu momento fora cantada por Fuxan os Ventos. De seguido Xosé Luís Foxo interpretou o Himno Galego á gaita, cantado por todos os presentes cun respectuoso e emocionado silencio de fondo mentras era introducido o féretro no furgón fúnebre que o conduciría ao cemiterio parroquial.

   Moitas son as novas que aparecen nos xornais e nas redes aludindo á súa longa, feliz e fructífera vida, plena de amor e servizo aos demais. Os principais medios de comunicación galegos e mesmo de fóra de Galicia fixéronse eco do pasamento de D. Xesús Mato. Enlazamos aquí e agradecemos a compilación que Galicia Dixital/Exeria fixo de todo o aparecido nestes días.

   Foron moitas as persoas que encheron o templo e outras tantas as emocións vividas alí. Como membros do coro que el dirixiu sentimos de maneira especial as palabras do noso presidente e amigo persoal do Padre Mato, Xulio Xiz, que pronunciou visiblemente emocionado e que reproducimos máis abaixo.

 O 11/12/2016 o Orfeón Lucense rendiulle homenaxe en Portomarín ao noso benquerido director emérito e fíxolle entrega da insignia de ouro da agrupación coral.

 Unha imaxe del ocupa un lugar importante no local de ensaio como símbolo da súa presenza entre nós e nos nosos corazóns, así como da admiración, cariño e respecto que lle profesamos xa para sempre.

   Descanse en paz D. Xesús Mato.

 Lectura de Xulio Xiz na Igrexa de San Nicolás de Portomarín o 14/02/2024

   Vou dicir o que pensades os moitísimos amigos (e amigas) deste home feliz, crego e amigo, mestre e compañeiro, entregado home de Deus que nos ensinou a camiñar polo mundo, e facía o ben a mans cheas.

   Naceu o ano 32 en Cabodevila de S. Martiño de Castro, ordenouno mons. Ona de Echave no 58, e nese ano foi para Lalín. Alí, crego na parrroquia das Dores, profesor de Formación relixiosa, asesor relixioso e alma mater na Cope; fundou a Coral Polifónica, e a xente da construción ergueu vivendas gratis para xente humilde porque Mato a conquistou.

   Hai 55 anos veu para Lugo: capelan do Colexio Smo. Sacramento, onde creou o coro de rapazas; asesor relixioso de Radio Popular, e xurdiron as misas pola radio en galego para enfermos; secretario de Medios de Comunicación, e fundou na Diocese de Lugo a asociación internacional Auxilia para persoas que precisaban ser axudadas. E foi feliz traballando cos "minus" que con el fixéronse plenamente válidos.

   Escribiu sobre o divino e o humano no Progreso, na Voz, Galicia Digital, e en Radio Popular fixo programas históricos como "O Anxeliño", "Y mañana, domingo", "Saludo a la madre", e foi feliz na Radio.

   Dirixiu a Escola Cantorum do Seminario, compuxo música e investigou música popular, rescatou "Os reises vellos do Cebreiro", dirixiu o Orfeón Lucense que hoxe canta ao seu Director emérito. Creou Fuxan os Ventos, título dun poema seu ao que puxo música, e o grupo de rapaces que o cantou en Mondoñedo fíxonos entrar aos galegos nun mundo novo. Despois, inspirou A Quenlla. E foi feliz na música.

   Quixo ir á montaña para servir parroquias e xentes, por Louzarela e Padornelo. Foi feliz na montaña, a montaña volcouse na súa homenaxe e hoxe o Progreso publica unha esquela dos seus fregueses de Pedrafita. A Cruz Vermella de Sarria, o Orfeón Lucense, María Castaña ou os Amigos de Moncho Valcárce homenaxeárono. E foi Lucense do Ano, o Concello de Paradela declarouno Fillo Predilecto, os amigos fixémoslle dous libros de homenaxe, e máis de 2.500 persoas e institucións lográronlle a Medalla Castelao, a única ata agora que se conseguíu por petición popular.

   Sempre dixo claramente que todo o que facía, o que conseguira, o que lle fixeran, era por ser cura, porque para el ser cura abarcaba as inmensidades que conquistou. Foi un crego feliz, soñador conquistador de imposibles posibles que nos fixo ser máis galegos, máis sensibles, máis humanos. Na Radio Popular de hai medio século era, dicía o compañeiro Adolfo de Abel, "Aquel cura ao que todos chamabamos Padre".

   Un vello conto noruegués fala do rei que para curar dun grande mal, percorreu o mundo buscando "a camisa dun home feliz", e cando atopou un único home feliz resultou que non tiña camisa. Xesús Mato foi un home feliz, e entendendo a metáfora, cumpría coa historia, porque o deu todo sen gardar nada para si. Foi home feliz que se fixo rico a forza de dar.

   Levounos a dianteira toda a vida. E agora que goza xa da visión do Deus ao que tanto quixo, sabemos que vai seguir mirando por nós. Cando remate esta celebración, xa no exterior, o Orfeón Lucense vaino despedir cantando "Compañeira", e Xosé Luís Foxo fará soar de novo a gaita na súa honra. Remato no nome de todos vós con versos de Darío Xohán Cabana, coma el xa no alén, que se citan na esquela que hoxe a Alcaldesa, o Concello e o pobo de Paradela publican en El Progreso:

   Non sabemos se es un santo

nin se hai santos entre nós,
mais ser es bon entre os bos,
e nós querémosche tanto.

                                  Un momento previo ao inicio do funeral

"Xesús Mato. 90 anos... e 50 do seu Fuxan os Ventos"

  Baixo a coordinación de Antonio Giz e Xulio Xiz, Brandán Comunicación S. L. publica Xesús Mato. 90 anos... e 50 do seu Fuxan os Ventos, un libro que recolle as lembranzas máis queridas e entrañables de persoas que acompañaron de preto a Xesús Mato na súa traxectoria vital.

   Non é abondo a extensión deste post para glosar os 90 anos deste crego, grande de corazón, xeneroso e todo bondade que deixou a súa pegada de luz e bonhomía  por todos e cada un dos lugares que tiveron a sorte de desfrutar da súa presenza.

   

  Un tras outro van facendo as súas aportacións Román Rodríguez, Conselleiro de Cultura, Educación, Formación Profesional e Universidades da Xunta de Galicia; Xesús Mato, alcalde de Paradela; Eloy Rodríguez, exalcalde de Portomarín; Ángel Fernández López, Fillo predilecto de Paradela; Arximiro López Rivas, compañeiro; Valentín García Gómez, Secretario Xeral de Política Lingüística; José Crespo Iglesias, alcalde de Lalín; Alfonso Blanco Torrado, Presidente de Xermolos e da Irmandade Manuel María da Terra Chá; Xosé Luís Rivas Cruz, Mini; Baldomero Iglesias Dobarrio, Mero; Santiago Rodríguez López, profesor da Universidade de Bristol e fillo do escritor e Fillo Predilecto de Paradela Manuel Rodríguez López; Marisol Bravos López, expresidenta de Auxilia; Rosa Tourón, artesá cesteira; Isidoro Rodríguez Pérez; Marcos M. Fernández Mosquera, director do Orfeón Lucense; Manuel Lombao Lombao, xornalista; Xulio Xiz, vello compañeiro; Antonio Giz, director de Galicia Digital e Carlos Rodríguez Otero, músico e musicólogo. 

  Todos eles van desgranando méritos, feitos relevantes ou anécdotas e curiosidades ilustradas con múltiples imaxes que xa forman parte da cultura, da historia de Galicia e da memoria dos que xa temos algúns anos.

  O Orfeón Lucense, que se precia de haber tido a D. Xesús como director nun momento crucial para a súa continuidade, non podía faltar á presentación do libro Xesús Mato. 90 anos... e 50 do seu Fuxan os Ventos na Biblioteca Nodal de Lugo.

  Trala apertura do acto a cargo da Directora da Biblioteca, María Isabel Pérez Fórneas, interviron neste orde Xulio Xiz, Ángel López Rodríguez, Marcos Fernández Mosquera, Marisol Bravos López, Isidoro Rodríguez López, Valentín García Gómez e Xesús Mato; quen, visiblemente emocionado, agradeceu a todos  a participación nesta homenaxe ao tempo que restaba importancia ao traballo realizado por el mesmo.

   Xosé Luís Rivas Cruz, Mini, rematou cun relato da historia de Fuxan os Ventos desde as súas orixes que emocionou a todos os presentes, para finalizar entoou a capela un fragmento da canción Fuxan os Ventos, harmonizada por Xesús Mato e coa que o grupo musical gañou o certame de As San Lucas en 1972.

   Ao longo de todo o acto fóronse engadindo con cada participación múltiples pinceladas de humor e simpatía, tan propias do protagonista do libro, que o fixeron divertido e, por descontado, emotivo.

  Só pedimos moita saúde e felicidade para este home bo e grande polos seus feitos e que siga guiándonos coa súa luz.

   A continuación inserimos imaxes da homenaxe:

  

Foto tomada do Facebook 

de Xosé Luís Rivas Cruz, Mini.

Con Xesús Mato

Este sábado, 28 de setembro, Día dos avós en Paradela, acompañamos ó noso director emérito, Xesús Mato, nun emotivo acto que se celebrou no Mercado de dita vila.

Tras a intervención do alcalde, José Manuel Mato, de Marisol Bravos, da presentación a cargo do noso presidente, Xulio Xiz, e da intervención da Banda de Paradela, celebrouse unha misa, seguida dun pequeno concerto do Orfeón Lucense e un xantar de confraternidade.

Ó remate do mesmo o alcalde pronunciou unhas palabras versando a xuntanza e honrou ao noso director emérito, Xesús Mato. El agradeceu as mostras de cariño e o apoio á súa candidatura á Medalla Castelao que lle foi concedida o pasado ano. Por último a Banda puxo final á reunión.

O Orfeón estivo presente en todo momento aportando a súa música co cariño e admiración de sempre ao noso director emérito e amigo.

Pezas interpretadas na misa:

- Alrededor de tu mesa. F. Palazón

- Halleluja. L. Cohen

- Santo. Misa galega. Xosé Castiñeira

- Quédate, Señor, connosco. A. Viró

- Hija del pueblo, María. A. Taulé

Pezas do pequeno concerto:

- Compañeira. X. L. Rivas Cruz

- O voso galo. Tradicional

Entrega da Medalla Castelao

O día 28 de xuño, aniversario do primeiro Estatuto de Autonomía e do traslado dos restos de Castelao á súa terra desde o exilio bonaerense, Xesús Mato recibiu de mans do Presidente da Xunta, no Panteón de Galegos Ilustres de San Domingos de Bonaval, a Medalla Castelao.

Unha representación do Orfeón Lucense, encabezada polo seu presidente, Xulio Xiz, e o seu director, Marcos Fernández Mosquera, asistiu para acompañar ao noso querido padre Mato.

Medalla Castelao para Xesús Mato Mato

O Orfeón Lucense, Coro da Catedral de Lugo, tivo a idea de pedir para Xesús Mato, o seu Director emérito, unha das Medallas Castelao que anualmente concede a Xunta de Galicia. Sendo Mato fillo predilecto deste Concello, o Goberno municipal recolleu o anceio desta agrupación coral, acordando no pleno de 22 de marzo de 2018 “mostrar o apoio e solicitar da Xunta de Galicia se lle otorgue a Xesús Mato Mato a Medalla Castelao do presente ano”.

            Formulada a petición á Xunta de Galicia, comezaron a recibirse adhesións a esta petición que foron sendo remitidas á institución autonómica, resultando un total de 2.157 sinaturas as recibidas, sendo delas 258 correspondentes a institucións, asociacións ou empresas, constituindo en conxunto a proba de apoio popular, institucional, municipal e de colectivos culturais a este singular persoeiro da Igrexa e da Cultura que ve recoñecida unha longa e intensa traxectoria de entrega á súa vocación relixiosa que inclúe un inmenso amor por Galicia, as súas xentes, o seu idioma, a súa música e o seu ser.

            O Concello de Paradela, orgulloso de que Xesús Mato vise aquí a luz primeira, e sexa parte viva da nosa historia e da nosa actualidade, felicita a Xesús Mato Mato por esta merecida distinción, e agradece a todas as institucións, asociacións, empresas e particulares, o seu apoio, sen dúbida decisivo para conseguir este magnífico e xusto galardón.

                                                          Xulio Xiz, Presidente do Orfeón Lucense

Xesús Mato recibirá la Medalla Castelao

Xesús Mato Mato, cura y musicólogo, fundador de Fuxan os Ventos, de la Polifónica de Lalín, Director que fue del Orfeón Lucense, hijo predilecto de su ayuntamiento natal de Paradela, va a recibir la Medalla Castelao, distinción que la Xunta de Galicia concede con motivo del aniversario del Estatuto y de la vuelta de los restos de Castelao a su tierra. La distinción la propuso el Orfeón Lucense al Ayuntamiento de Paradela, y este acordó por unanimidad solicitarla a la Xunta de Galicia. De inmediato comenzaron a llegar adhesiones a esta petición, que llegaron a un total de 2.157, de las que 258 correspondían a entidades, asociaciones, organismos, asociaciones y empresas.

Entre las adhesiones, recordamos las del Consello da Cultura Gallega, Galaxia, Diputación Provincial de Lugo o Ayuntamientos de Lugo, Sarria, Pastoriza, Viveiro, Lalín, Guitiriz... el Obispo de Lugo, el arzobispo de Tánger, Bágoas da Terra de Viveiro, el Belén de Begonte... y así hasta 258 entidades que apoyaron la petición, concedida ahora por la Xunta de Galicia.

Xesús Mato Mato

Hijo de agricultores, asistió, junto con sus seis hermanos, a una escuela rural. Desde 1946 a 1958 hizo la carrera sacerdotal en el Seminario de Lugo. De 1958 a 1967 fue coadjutor en Lalín (Pontevedra). En 1967 fue técnico de radiodifusión y redactor en Madrid. De 1968 a 1983 fue asesor religioso y redactor en Radio Popular de Lugo. Desde 1983 es sacerdote en seis parroquias de la montaña de O Cebreiro (Lugo). Hizo además cursos bíblicos (durante tres años), cursos de doctrina social de la iglesia, cursos de gallego y reciclajes musicales. De 1959 a 1964 trabajó como profesor de Filosofía y Música en un colegio privado y de 1965 a 1967 fue profesor de Religión en el Instituto Laboral de Lalín. En 1967 y 1968 fue director espiritual y asesor del Colegio Menor F. Obispado.

Fue fundador y primer director de Radio Popular de Lalín (1959-1964). Fue fundador y primer director de la Polifonía de Lalín (1958-1967). Fue fundador y primer coordinador de Auxilia-Lugo (1970-77). Co-fundador del grupo "Fuxan os Ventos" (1972) y "Galicia canta ó Neno". Fundador-director de los coros de los Colegios Menores Santísimo Sacramento y Eijo y Garay. Desde 1970 colabora con el periódico El Progreso y en revistas, además de conferencias, tertulias... Xesús Mato se encarga además de la recogida y difusión de cantos populares gallegos, así como de arreglos y transcripciones musicales. Además es autor de la canción "Fuxan os Ventos" (letra y música) y de "Mencer". Xesús Mato consiguió los siguientes premios: Lucense do ano (1991), V Premio Moncho Valcarce (1998), Terceros premios de Cultura Tradicional de María Castaña y Premio de Periodismo sobre la Navidad, Begonte (2009). En colaboración con otros autores publicó los libros Galicia canta ó Neno y Por un Lugo sen barreiras. Actualmente está preparando el libro Á beira do Camiño.

El Ayuntamiento de Paradela acordó por unanimidad nombrarlo Hijo Predilecto en la sesión celebrada el 30 de marzo de 2005. La distinción se le entregó en acto multitudinario el 19 de junio de 2005.


Xulio Xiz, en GaliciaDigital  (7.06.2018)

Titulares

El sacerdote lucense Xesús Mato, entre los distinguidos con las Medallas Castelao

en El Progreso (07-06.2018)

Los carteros rurales y el sacerdote Xesús Mato, Medallas Castelao 2018 

en ABC (07.06.18)

O sacerdote Xesús Mato distinguido coa Medalla Castelao

As Medallas Castelao serán entregadas ós seus beneficiarios o día 28 de xuño

en Xornal de Lemos

Isabel Aguirre, María José Alonso, Jesús Domínguez, Xesús Mato e o colectivo de carteiros rurais, medallas Castelao 2018

na Radio Televisión de Galicia

Os carteiros rurais e un sacerdote, entre os distinguidos coas Medallas Castelao

en Galiciaconfidencial

Medallas Castelao para Xesús Mato, Isabel Aguirre, María José Alonso, Jesús Domínguez y carteros rurales

Estas distinciones galardonan a los gallegos cuya actividad, en cualquier faceta, merezca el reconocimiento de la comunidad

en Faro de Vigo

Medallas Castelao a Isabel Aguirre, el sacerdote Xesús Mato y los carteros rurales

en Opinión Coruña

Consello.- El sacerdote Xesús Mato y los carteros rurales, entre los distinguidos con las Medallas Castelao

en La Vanguardia

MEDALLA CASTELAO PARA UN GALLEGO, SACERDOTE EJEMPLAR: DON JESUS MATO MATO. LAS DISTINCIONES PARA LOS MEJORES

en Xornal de Galicia

Clamor

En La Voz de Galicia, 18.05.18

Medallas Castelao: Preto de 1.800 adhesións para Xesús Mato

A finais da pasada semana tíñanse remitido á Xunta de Galicia 1.778 adhesións recibidas no Concello de Paradela apoiando a petición de que se conceda a MEDALLA CASTELAO ao crego e musicólogo nado naquel concello Xesús Mato Mato.

Destas adhesións, 1.431 son individuais, e 147 de entidades, asociacións, institucións ou empresas. Entre as últimas adhesións colectivas recibidas hai empresas (Maderas Besteiro, Gráficas Lucenses, Editorial Galaxia…); Centros educativos (Instituto Lucus Augusti, Politécnico, Colexio Ramón Piñeiro, Colexio Fingoi, Escola Aulos…); Parroquias (San Francisco Javier, Alta, Veral, Mera….); Corais (Orfeón Xoán Montes, Ecos do Miño; Rosalía de Castro, Sorozábal e Pleamar, de Bizcaia; Coral do Concello de Sarria…), Asociacións (Círculo das Artes de Lugo, La Unión de Sarria, Casa de Galicia de Santurtzi, Rosalía de Castro de Barakaldo, Centro Galego de Llodio, Asociación Senior de Telefónica ou Voluntarios da Cruz Vermella de Sarria…), Concellos (O Corgo, Páramo…); Asociacións de veciños (Nova Abella, Pena, Guillar, Galegos, Vicinte ou San Mamede dos Ánxeles…); así como de Paradela a Asociación de Mulleres Rurais, S.D. Paradela, ou Montes en Man Común.

En Galicia 24 horas (5.05.2018)

Apoio do Concello de Lalín

Medalla Castelao para Jesús Mato con abstención de APAC

En Faro de Vigo. Ler a noticia aquí.

Máis apoios

Medalla Castelao para un gallego, sacerdote ejemplar: Don Xesús Mato Mato.

Artigo de Miguel Cancio en Galicia Digital (27.04.2018)

Os méritos de Xesús Mato para recibir a Medalla Castelao

"Pídoche e mesmo che suplico que non movas un dedo para ningunha homenaxe ou distinción que se me puidera facer en Lalín. Pódoche dar razóns dabondo para non facer nada nesa liña. Espero que o comprendas e que, segundo fuches o primeiro en ceibar ideas, sexas tamén o primeiro en dar marcha atrás. Iso agardo de ti...". Así de contundente se amosaba o sacerdote e bo amigo noso Xesús Mato Mato, cando vai para dous anos publicabamos un artigo gabando o seu labor pastoral, social e cultural en Lalín e comarca a finais dos anos 50 e a merecida homenaxe popular que os habitantes destas terras tiñan pendente de lle tributar.

Comeza deste xeito o artigo de Daniel González Alén publicado o 25 de Abril de 2018 en La Voz de Galicia. Podemos lelo enteiro entrando aquí

"Xesús Mato, medalla Castelao", por Xulio Xiz

O Orfeón Lucense, querendo que se recoñecese publicamente o labor do seu Director emérito, Xesús Mato, pediulle ao seu concello natal de Paradela, que o ten declarado Fillo Predilecto, que solicitase da Xunta de Galicia que lle fose concedida unha das Medallas Castelao deste ano.

O pleno do Concello de Paradela, acordou por unanimidade pedirlle á Xunta esa medalla para Xesús Mato, e desde entón non pararon de chegar ao Concello escritos de apoio de particulares e institucións, sendo xa varios centos as adhesións recibidas. 

O nome de Xesús Mato está xa na nosa historia, pola súa limpa e fonda traxectoria en diversos eidos da vida de Galicia. 

Como musicólogo, investigador e espallador da nosa música, creou coros xuvenís ao comezo dos anos setenta, e deses grupos naceu –el foi o promotor- o mítico grupo Fuxan os ventos, que en 1972 gañou un festival da canción en Mondoñedo (con letra e música de Mato), e conseguíu que os galegos amásemos a nosa música e que as cancions en galego invadisen Galicia. Mato é a alma mater de “Galicia canta ao neno”, que percorreu Galicia cun cento de actuacións de cantos do Nadal no rural onde foran gardados con agarimo durante séculos. E inspirou a aparición do Grupo A Quenlla, sendo o pai musical de persoeiros como Mini e Mero, que tanto dignificaron a canción popular deste país. Foi tamén Director do Orfeón Lucense.

Como xornalista, foi Delegado de Medios da Diocese e redactor e asesor de Radio Popular. Como activista social, foi abandeirado de Auxilia Lugo, a entidade que fixo visibles aos minusválidos da capital e provincia, e que catro décadas despois segue a ter una actividade que sabemos imprescindible.

 Por fin, como crego, na súa primeira parroquia de Lalín impulsou a construción de vivendas para xente necesitada, e despois dunha intensa etapa lucense, retirouse á montaña lucense onde serviu media ducia de parroquias difíciles, ailladas, durante un cuarto de século.

Agora, con 85 anos, vive en Portomarín, dedicado á súa familia, aos amigos, e oficiando a diario a Misa do Peregrino. A Medalla Castelao honrarase, e honrará a memoria de quen toma o nome, se a recibe Xesús Mato.

Artigo de Xulio Xiz en Galicia Dixital (23.04.2018) 

Rectificación

Disque rectificar é de sabios...

Candidatura

Así titula El Progreso a noticia na súa edición impresa de hoxe, indicando que a corporación aprobou por unanimidade apoiar a candidatura do cura para a distinción; a anécdota vén da errata do subtítulo, cando o xornal, fiel ao seu costume, atribúe a orixe da petición non ao Orfeón Lucense, como corresponde, senón aos nosos compañeiros do Orfeón Xoán Montes. 

Na edición dixital o erro aparece xa corrixido.

Entrevista ao Padre Mato

Xesús Mato, director emérito do Orfeón Lucense, entrevistado en El Progreso.

Homenaxe ao Padre Mato

Este domingo, o Orfeón Lucense rendeu homenaxe en Portomarín e Paradela ao que foi o seu Director, o musicólogo Xesús Mato, entregándolle a súa Insignia de Ouro

 A homenaxe comezou na igrexa parroquial de Portomarín, ás 12,30 da mañán, onde Xesús Mato, xunto co párroco portomarinense, Antonio LópezVázquez,  oficiou a misa maior que foi cantada polo Orfeón Lucense, coro oficial da Catedral de Lugo. Rematada a misa, o Coro ofreceu un recital de panxoliñas, no que actuou o violinista galego residente en Bristol,  Carlos Rodríguez (neto do escritor Manuel Rodríguez López), que interpretou unha peza da que é autor, creada arredor do tema central de “Fuxan os Ventos”, do que Mato foi autor de música e letra.      

 Seguidamente, no Mesón do Loio, en Paradela, nun xantar de irmandade ao que asistiron os alcaldes de Portomarín (Juan Serrano) e Paradela (José Manuel Mato) e o Prefecto de música da Catedral de Lugo, Luis Castiñeira, da familia do refundador do Orfeón, o Director desta agrupación, Marcos Fernández Mosquera, impuxolle a Mato a insignia de ouro do Orfeón e os alcaldes de Paradela (concello natal de Mato) e Portomarín (concello no que reside), entregáronlle cadanseu agasallo e pronuciaronn palabras de loubanza da obra e traxectoria deste senlleiro lucense que hai uns anos dirixiu ao Orfeón, e foi impulsor de Fuxan os Ventos e A Quenlla, imprescindibles para coñecer a evolución da música galega desde os anos setenta ata a actualidade.

Recollido en Lugo Cultura Dixital

Cumpreanos do Padre Mato

Na Nova e coincidindo co día de Santa Cecilia, o Orfeón participou nunha homenaxe ao seu director, Xesús Mato, polo seu 80º aniversario, cantando na celebración da misa e ofrecendo un breve concerto posterior.

(Foto: La Voz de Galicia)

Programa:
(No coro)
Canticorum jubilo
Misa de Palazón: Santo e Señor ten piedad
Misa de Castiñeira: Año de Deus
O salutaris hostia, de Lorenzo Perosi.
Mas cerca oh Dios de Ti
(No altar)
Va pensiero, de Verdi.
Swing low
Canto de berce
Benedicat vobis, de Händel